Welkom

Caroline Faes leidt groep naar overwinning

LIER - De zevendejaarsleerlingen 'hairstyling' van het KTA namen voor de tweede maal deel
aan de 'Joico Shoot Contest'. Caroline bracht in haar categorie de beker mee naar huis.

'De 'Joico Shoot Contest' is een wedstrijd waarmee in de vakwereld rekening wordt gehouden' zeggen
Els Nys en Goedele Van den Bulck, de twee leerkrachten die de scholieren 'hiarstyling' van het laatste jaar
de kneepjes van het vak trachten bij te brengen. 'Wij schreven ons voor de tweede maal in omdat het
voor onze leerlingen een unieke ervaring is. Ze krijgen er les van Steven St.-Clayr zelf,
en hij begeleidt onze pupillen ook tijdens de wedstrijd. De fotografen van Studio B&G
en het For Lovers Magazine maken er een professionele reportage rond.'

Er nemen wel 50 scholen deel aan de Contest. De leerlingen worden in groepjes opgedeeld.
Caroline Faes van het KTA kwam terecht in de categorie 'kleur, snit en afwerking'.

'Ik werd aangeduid om de kleuren te kiezen', zegt Caroline. We hadden ons aan een trotse tiener
verwacht die sedert deze week op wolkjes leeft, maar de leerling-kapster neemt het allemaal nogal koel op.
Ze blijft met beide benen op de grond. 'Je moet rekening houden met de kwaliteit van het haar dat je moet verven.
Ik had gezien dat ons model fijn lichtblond haar had en daarop verkleuren de tinten zo goed als niet.
Ik ging dus voluit. Christel, de zakenpartner van Steven, steunde me erin. Ik koos de kleuren mauve, koper,
pink en goudbruin. Ik bracht ze zelf aan na de snit, waarna de fotografen meteen begonnen foto's te maken.'

Colour Freaks

‘De wedstrijd is inderdaad een totaalconcept’, zegt nu juf Els. ‘De jury beoordeelt de snit, de kleur en de afwerking
op foto’s. De Colour Freaks, zoals het groepje van Caroline heette, werd winnaar in zijn klasse.’

‘Op de prijsuitreiking in het Kursaal van Oostende dacht ik echt niet aan winnen’, zegt Caroline terugdenkend
aan dat heuglijk moment op het podium. ‘Ik was gewoon blij de leerlingen van de andere scholen terug te zien
waarmee ik had samengewerkt. Voor de rest zou ik wel zien. Als ze aan onze categorie kwamen,
riepen ze de derde prijs af, dan de tweede. Toen dacht ik echt dat er voor ons niets meer in zat.
Tot ik ineens de foto van ons model op het grote scherm zag verschijnen.

We werden naar voren geroepen. Pas dan kreeg ik de zenuwen. Ik stond te trillen. Die vervelende spots
in mijn ogen beletten me in de zaal te zien. Pas op weg naar huis, toen ik mama en papa per telefoon
op de hoogte had gebracht, ging de spanning langzaam over.’